Help de vergeten kinderen

Vluchtelingenkinderen in Nederland verhuizen van de ene naargeestige noodopvanglocatie naar de andere. Hier wonen ze maandenlang in een klein kamertje zonder iets te doen te hebben. Buiten worden ze weggekeken want buurtbewoners willen geen vluchtelingen in hun wijk. En geen vluchtelingenkinderen in hun speeltuinen. De kinderen hebben leerplicht, maar er is geen plaats op scholen. En scholen weten vaak ook niet hoe ze om moeten gaan met kinderen die geen woord Nederlands spreken. Ik heb meerdere locaties bezocht en zoveel lieve kinderen gezien. Ze keken me aan met een hoopvolle glimlach. Ze hebben al zoveel meegemaakt maar ondanks hun trauma’s maken ze het beste ervan. Daarom heb ik stichting Het Vluchtelingenkind opgericht. Om ze te laten weten dat er in Nederland ook mensen zijn die zich wel om hen bekommeren. Om ze te helpen met het leren van de Nederlandse taal en het verwerken van hun trauma’s en om ze een dagbesteding te bieden. Zodat ze kunnen leren, sporten, spelen en zich minder eenzaam voelen. Zodat ze weer kind worden. We hebben een team samengesteld met ook mensen die zelf als vluchteling naar Nederland zijn gekomen. Samen staan we te trappelen om deze vergeten kinderen welkom te heten. Daarom roep ik de gemeente Den Haag, het ministerie van OCW en het COA op om in actie te komen voor deze kinderen. Help ons deze kinderen te helpen! Romy Knetemann, directrice Stichting Het Vluchtelingenkind